Ten serwis wykorzystuje pliki Cookie - więcej informacji X
Festiwal Wrażliwy

autorytety

Ewa Ewart - członek Kapituły Honorowej Festiwalu Wrażliwego

Jak dobrze, że są takie inicjatywy jak Festiwal Twórczości Wrażliwej Społecznie!  Odnoszę wrażenie że dziś wrażliwość to cecha postrzegana jako ułomność charakteru, której należy się wstydzić. Dla wielu to oznaka słabości i życiowej niezaradności. Dla mnie to piękna umiejętność uważności oraz otwartości wobec drugiego człowieka, niezależnie od tego kim jest i co sobą reprezentuje. W naszej nieustannej gonitwie do przodu to wrażliwość pozwala zatrzymać się obok niego i poświęcić mu chwilę. Tak niewiele, a tak dużo może znaczyć.
 



Ewa Ewart – dziennikarka, reżyserka i producentka filmów dokumentalnych. Absolwentka iberystyki na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 80-ych pracowała, początkowo jako tłumaczka, a potem dziennikarka dla hiszpańskiej agencji prasowej EFE, następnie, między innymi,  jako korespondentka Sekcji Polskiej Radia BBC w Waszyngtonie.
Od 1990 do 1992 r. pracowała w Moskwie dla amerykańskiej stacji telewizyjnej CBS. Przez kolejne dwadzieścia lat była związana z redakcja dokumentu społeczno-politycznego BBC TV. W Polsce współpracuje z TVN24 i TVN24Bis
Laureatka prestiżowych nagród w dziedzinie dokumentu, w tym trzykrotnie brytyjskiej „Royal Television Society”; dwukrotnie nominowana do amerykańskiej nagrody„Emmy”. Za film „Dzieci Biesłanu” otrzymała amerykańska nagrodę Peabody, uważana powszechnie za telewizyjnego Pulitzera. W październiku 2009 Ewa Ewart otrzymała za nie Nagrodę im. Andrzeja Wojciechowskiego.
Dwukrotna laureatka Wiktora w kategorii Najlepszy Program Telewizyjny („Dokumenty Ewa Ewart”).
 
Krzysztof Zanussi - członek Kapituły Honorowej Festiwalu Wrażliwego

Festiwal w swej nazwie ma zaskakujący przymiotnik określający szczególną wartość. Festiwal ma być "wrażliwy". Żeby przybliżyć sens tego słowa sięgnijmy do jego przeciwieństwa - "niewrażliwy", "gruboskórny", "tępy". W codziennej walce o byt wrażliwcy są zwykle przegrani, ale to dzięki nim świat staje się piękniejszy i lepszy. Mam nadzieję, że "Festiwal Wrażliwy" przyczyni się do tego, by głośniej brzmiał głos wrażliwych.
 



Fot. M. Rutkowski

KRZYSZTOF ZANUSSI - reżyser, producent, scenarzysta. Studiował fizykę na Uniwersytecie Warszawskim (1955-59) i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim (1959-62). Autor znanych na całym świecie filmów: „Struktura kryształu” (1968), „Iluminacja” (1973), „Barwy ochronne” (1976), „Constans” (1980), „Rok spokojnego słońca” (1984), „Gdzieśkolwiek jest, jeśliś jest” (1988), „Cwał” (1996), „Persona non grata” (2004), „Rewizyta” (2009), „Obce ciało” (2014); nagrodzony na wielu międzynarodowych festiwalach m.in. w Cannes, Wenecji, Locarno, Moskwie, Chicago, Montrealu, Berlinie, Tokio. Krzysztof Zanussi reżyseruje także spektakle teatralne, wystawiane na całym świecie oraz jest autorem kilku książek.
Członek Zarządu Europejskiej Akademii Filmowej, doktor Honoris Causa wielu renomowanych uczelni, prowadzi wykłady dla studentów w wielu krajach.
Od 1979 roku pełni funkcję dyrektora Studia Filmowego TOR. Producent filmów m.in. Krzysztofa Kieślowskiego, Agnieszki Holland i wielu innych.

Agnieszka Holland -  członek Kapituły Honorowej Festiwalu Wrażliwego

Wrażliwość to dla mnie empatia. Bo można mieć wrażliwą skórę, odbierać dogłębnie ból i cierpienie jeśli dotyczy nas samych. Można mieć wrażliwość na piękno - doznawać rozkoszy oglądając lub słuchając czegoś pięknego. Ale empatia to coś jeszcze: to uruchomienie takiej wrażliwości poprzez współodczuwanie z innymi, nawet tak bardzo innymi od nas jak zwięrzeta. Więc wrażliwość to empatia, a empatia to wyobraźnia.
 



fot. Jacek Poremba

Agnieszka Holland - reżyserka filmowa i teatralna, scenarzystka filmowa i aktorka.
Jej filmy telewizyjne i kinowe były wielokrotnie nagradzane na festiwalach międzynarodowych. Trzykrotnie nominowana do Oscara – w 1985 w kategorii najlepszy film obcojęzyczny za Gorzkie żniwa, w 1991 w kategorii najlepszy scenariusz adaptowany za Europa Europa (za ten film otrzymała również nagrodę Złotego Globu w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny), w 2011 ponownie w kategorii najlepszy film obcojęzyczny za W ciemności.

Mariusz Szczygieł  - członek Kapituły Honorowej Festiwalu Wrażliwego, uczestnik panelu dyskusyjnego o wrażliwości reporterów.



Mariusz Szczygieł - reporter, dziennikarz prasowy, dawniej także telewizyjny i radiowy. Laureat European Book Prize, francuskiej nagrody Prix AMPHI we Francji, czeskiej Gratias Agit, radiowego Melchiora  („za inspirację dla reporterów Polskiego Radia”), Nagrody Nike Czytelników, Nagrody im. Beaty Pawlak, finalista Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus i Nagrody Literackiej Nike.
Współzałożyciel Instytut Reportażu i księgarni Wrzenie Świata.

Katarzyna Włodkowska - uczestniczka panelu dyskusyjnego II edycji festiwalu

Dziennikarstwo to zawód, który wymaga szczególnej wrażliwości. Reporter musi widzieć dalej i głębiej. Być otwarty na świat i ludzi. Naszej wrażliwości potrzebuje zarówno bohater materiału, jak i jego adresat. Pierwszy oddaje nam w ręce swoje życie, drugi liczy, że będziemy go uczciwie reprezentować. Zadamy każde pytanie, na które chce usłyszeć odpowiedź, ale też nie przekroczymy granicy, której przekroczyć nie powinniśmy. 
Po czym poznać wrażliwego człowieka? Myślę, że po tym czy uważnie słucha i słyszy. Także siebie.



Fot. Anna Maria Biniecka

Katarzyna Włodkowska - dziennikarka „Dużego Formatu”, magazynu reporterskiego „Gazety Wyborczej”. Laureatka nagrody Grand Press w kategorii „Reportaż prasowy” za tekst o „polskim Fritzlu” i finalistka konkursu Newsweeka im. Teresy Torańskiej za „Najlepszy materiał dziennikarski”.
 
Michał Gućwiceprezydent Miasta Gdynii, Ambasador Festiwalu Wrażliwego.

Wrażliwość to siódmy zmysł. Umiejętność dostrzegania potrzeby innego człowieka, innego stworzenia. Potrzebującym może być ktoś w naszym otoczeniu, ale też ktoś oddalony od nas – przestrzennie, mentalnie. Człowiek wrażliwy potrafi wczuć się w jego sytuację, zrozumieć jego problem. Ale wrażliwość nie może zatrzymywać się w pół drogi. Dostrzec i nie pomóc to bezduszność. Dar wrażliwości trzeba więc w sobie pielęgnować jako zobowiązanie. Skoro dane jest mi dostrzec potrzeby, to powinienem na nie odpowiedzieć.  Pochylić się nad potrzebującym, wyciągnąć do niego pomocną dłoń. Co ważne, trzeba mu też spojrzeć w oczy by wiedział że pomagamy mu bo rozumiemy jego położenie. To jest wrażliwość.


 

 


Adrian Stachowski - prowadzący panel dyskusyjny o wrażliwosci reporterów

Zastanawiałem się kiedyś, dlaczego czytam reportaże – a czytam ich bardzo dużo. Przyszły mi do głowy dwa wyjaśnienia, jedno szlachetne, drugie mniej. Zacznę od tego pierwszego. Jeden z bohaterów „Dżumy” Alberta Camusa mówi, że każdy z nas nosi w sobie dżumę i musimy nieustannie uważać, by w chwili nieuwagi nie tchnąć nią w twarz drugiemu człowiekowi. Reportaż jest dla mnie szczepionką na dżumę – to ta piękna myśl. Ale to nie wszystko. To pewnie fakt wstydliwy, z którym nie powinienem się obnosić. Otóż… reportaże stanowią dla mnie też rodzaj pocieszenia. Gdy czytam o trudnym życiu innych ludzi, oprócz współczucia odczuwam też ulgę i wdzięczność, że mam dobre życie, nie mam prawdziwych problemów. Czy to mówi coś o mojej wrażliwości? Nie wiem.
 


Adrian Stachowski – dziennikarz, pasjonat literatury faktu. Autor wywiadów z reporterami i krytyczno-literackich tekstów o reportażu. Publikuje w „Tygodniku Powszechnym”, „Kulturze Liberalnej” i „Dwutygodniku”. Autor książki „Spór o Kapuścińskiego”.

Justyna Kopińska - uczestnik panelu dyskusyjnego o wrażliwości reporterów


fot. J. Pleśniarski

Justyna Kopińska – dziennikarka „Dużego Formatu”, magazynu reporterów „Gazety Wyborczej”, socjolog. Zajmuje się tematyką kryminalną, związaną z prawem karnym, sądami i więziennictwem. Doświadczenie zawodowe zdobywała w Stanach Zjednoczonych i Afryce Środkowej. Jest laureatką Nagrody Dziennikarskiej Amnesty International - Pióro Nadziei. W 2015 roku zdobyła Nagrodę PAP im. Ryszarda Kapuścińskiego, Grand Press, Nagrodę Newsweeka im. Teresy Torańskiej oraz wyróżnienie Radia ZET im. Andrzeja Woyciechowskiego. Autorka książek "Czy Bóg wybaczy siostrze Bernadetcie?" oraz „Polska odwraca oczy”. Jako pierwsza dziennikarka z Polski otrzymała nagrodę European Press Prize, zwaną „europejskim Pulitzerem”.

Janusz Daszczyński -  prowadzący pokazy Festiwalowe i Galę Finałową wraz z Grażyną Torbicką, Beatą Szewczyk i Piotrem Jaconiem. Menadżer, dziennikarz, były prezes Telewizji Polskiej.

Miałem szczęście znać Władysława Bartoszewskiego. Bywałem nawet, choć nieczęsto, u Niego w domu. I wiem, że Profesor by się nie obruszył, gdybym w kontekście Festiwalu Wrażliwego posłużył się trawestacją Jego słów o uczciwości, które często wypowiadał, które stały się dla wielu drogowskazem. Owa sentencja mogłaby brzmieć: „Warto być wrażliwym, choć nie zawsze się to opłaca. Opłaca się być nieczułym, ale nie warto”. Bądźmy zatem i uczciwi, i wrażliwi.


                                                              


Małgorzata Lisowska-Magdziarz - wiceprzewodnicząca Jury Festiwalu Wrażliwego.

Prasa, internet, telewizja codziennie przynoszą historie i obrazy, odwołujące się do naszej wrażliwości. Reagujemy, klikając. Mamy już cały system emotikonów dla okazywania współczucia, żalu, zachwytu, oburzenia.
Kiedy media zbyt dotkliwie naruszają naszą wrażliwość, zamykamy oczy, odwracamy głowę, przewijamy ekran.
W prawdziwym życiu chodzi chyba o to, żeby w trudnej sytuacji nie poprzestawać na wyrażeniu emocji, a kiedy robi się zbyt strasznie - nie odwracać wzroku.
Wrażliwość powinna nas skłaniać do działania.
To trudne.

 



Małgorzata Lisowska-Magdziarz - Dyrektor Instytutu Dziennikarstwa, Mediów i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Konrad Kruczkowski - członek jury Festiwalu

Wrażliwość to zdolność do życia życiem innych. A później, kiedy wracamy do siebie, deficyt obojętności.
 


fot Agnieszka Wanat

Konrad Kruczkowski -  jest blogerem. Pisze, bo to jedyny sposób, który pozwala mu rozumieć innych. Wcześniej pracował jako dyrektor artystyczny kilku agencji reklamowych. Studiował teologię. Jako autor współpracuje z portalem Onet i jest felietonistą magazynu „Coaching”. Gościł na łamach miesięcznika „W Drodze” i „Tygodnika Powszechnego”. Jest mężem i tatą. Próbuje być sobą.
Laureat Nagrody Newsweeka im. Teresy Torańskiej za reportaż poświęcony głuchym rodzicom głuchych dzieci. Zdobywca statuetek Blog Roku 2013 i dwukrotnie - Blog Forum Gdańsk Award w kategorii "Odpowiedzialny Społeczenie".

Piotr Bucki - prowadzący w ramach Festiwalu Warsztaty Psycholigii Pozytywnej

Kiedyś jechałem na rowerze, ścieżką rowerową. Prawie pod koła weszła mi matka z dzieckiem w wózku. Przez sekundę byłem zły. Potem zauważyłem, że ona nie miała wyjścia. Chodnik był zastawiony przez samochody.
Dla mnie wrażliwość zawiera się w dostrzeżeniu drugiej perspektywy. Drugiego człowieka. Żeby myśleć nie tylko o swoim interesie. Nie tylko o tym, żeby mnie było wygodniej. Wrażliwość to totalna niewymuszona empatia. I czułe przyjrzenie się człowiekowi. Nie tylko temu, którego znamy i lubimy.
 

 
Piotr Bucki - Piotr Bucki – od 16 lat pomaga ludziom szlifować komunikację w różnych obszarach. Zawsze bazuje przy tym na psychologii poznawczej, neuro-naukach i psycholingwistyce. Sprawdza teorię w praktyce współpracując z firmami w Chile, Słowenii, Mołdawii, Azerbejdżanie, Austrii, Australii i Polsce. Współautor i redaktor merytoryczny Startup Manual (Wolves Summit 2015), autor i opiekun serii BuckiAcademi wydanej z wydawnictwem 4 Głowy (2016). Publikuje regularnie na InnPoland oraz stronie www.bucki.pro. Pisze dla Malemana, Dolce Vita, Madame, Marketing w Praktyce i wielu innych. Przetłumaczył 12 książek z zakresu psychologii i poradnictwa. Współpracuje z najlepszymi ośrodkami startupowymi w Polsce – m.in. LPNT, Inkubator Starter, GPNT i PPNT, a także z największym rządowym programem na świecie Startup Chile i Inkubatorami w Słowenii i Austrii. Występował m.in. na Wolves Summit, Davos Communication Forum, PODIM Słowenia, Internet Beta, Social Media Convent, Inspiration Day w Szczecinie, PMI Congress w Antwerpii i wielu wielu innych konferencjach w kraju i na świecie. 

Daniel S. Kotliński - gość specjalny Gali Finałowej


fot. Romana Kochanowski

Daniel Kotliński (Stanisław Daniel Kotliński) studiował śpiew  w Gdańsku, w klasie wybitnego pedagoga Prof. Barbary Bragińskiej-Iglikowskiej, następnie we Włoszech, (Accademia Chigiana w Sienie, Akademia w Fiesole, Uniwersytet Florencki). Pracował pod kierunkiem  wspaniałych artystów i pedagogów jak: Giorgio Favaretto, Lajos Kozma, Fedora Barbieri, Giancarlo Montanaro, Claudio Desderi oraz legendarny baryton Rolando Panerai.
Występował na słynnych festiwalach jak Maggio Musicale Fiorentino, Cantiere Internazionale d'Arte di Montepulciano, Puccini Festival Torre del Lago, Festival della Valle d'Itria, Sankt Petersburg Festival, Kissinger Sommer, Moritzburg Festival, Dresdner Musikfestspiele czy Monte Carlo Festival. Śpiewał w teatrach operowych w Polsce, Niemczech, Belgii, Danii, Holandii, Francji, Hiszpanii, Luksemburgu, Omanie, Katarze i Chinach. W Sienie, Florencji i Neapolu.